Witamy w Nyskim Księstwie Jezior i Gór.

UWAGA ! Wszystkie zapytania ofertowe, ich wyniki oraz wszelkie aktualne informacje publikowane są na NOWEJ STRONIE INTERNETOWEJ Nyskiego Księstwa Jezior i Gór. Niniejsza strona nie będzie już rozwijana.

Nasz region

 
PROW 2014 - 2020
 
OGŁOSZENIA
 
LGD
 
Media o Nas
 
Program Leader
 
   Lokalna Strategia
Rozwoju
 
   ZREALIZOWANE
PROJEKTY
 
OGŁOSZENIA O NABORACH
 
INFORMACJE DLA WNIOSKODAWCÓW
 
Wzory Wniosków I Instrukcje
 
Szkolenia
 
Punkt informacyjny- konsultacyjny
 
Kontakt
 
SIO
Idea
Wyszukwiarka
Logowanie
Rejestracja
Rodzaje obiektów
 
Logowanie dla agentów

Login:
Hasło:

SART-WEB
 
Gmina Paczków

Nazwa miasta: Paczków

Województwo: opolskie

Region: Opole

Szerokość geograficzna: 50o28' N

Długość geograficzna: 17o00' E




Paczków założony został na tzw. "surowym korzeniu" w 1254 r. za sprawą bpa wrocławskiego Tomasza I. Gród miał spełniać rolę granicznej warowni strzegącej pd.-zach. rubieży potężnego księstwa biskupiego z siedzibą w pobliskiej Nysie. Miasto lokowane było na prawie flamandzkim i wraz z aktem lokacyjnym uzyskało szereg przywilejów (m.in. prawo warzenia piwa). Dokument ten wspomina także o niektórych zajęciach mieszkańców, jak rzeźnictwo, piekarstwo i szewstwo. Prawdopodobnie już od czasów lokacji Paczków był ufortyfikowany. Pierwotnie były to przypuszczalnie umocnienia drewniano - ziemne. W połowie XIV wieku miasto otoczono podwójnymi murami obronnymi i wzniesiono kościół katolicki - trzynawową budowlę halową, nakrytą sklepieniem sieciowym. Wcześniej wybudowano tu zamek wzmiankowany już w 1301 roku. Stał on prawdopodobnie na Górze Zamkowej, a zniszczony został przypuszczalnie na początku XV wieku.

W pierwszych wiekach swojego istnienia miastoprzeżywało typowe dla okresu średniowiecza klęski: głód (1325), powódź (1333) i zaraza (1438). 17 marca 1428 roku Paczków zajęły wojska husyckie, powodując wiele zniszczeń. Data ta zapoczątkowała także okres różnorakich zamieszek religijnych i politycznych trwających aż do II połowy XV wieku. W tym okresie rozpoczęto również rozbieranie miejskich murów w obawie, aby nie służyły one husytom.

Dopiero w II połowie XV wieku Paczków zyskuje szereg przywilejów biskupich, mających na celu przywrócenie mu równowagi gospodarczej. Zaczęły na nowo powstawać cechy: tkaczy (1464 r. i 1476), rzeźników i piekarzy (1471 r.), kuśnierzy (1481), kowali (1483). W roku 1483 w Paczkowie powstał także targ solny. Koniec XV wieku i połowa XVI to okres wzmożonych prac przy fortyfikacji miasta. Rozpoczęto też budowę kościoła farnego. Miasto otrzymało prawo odbywania czterech jarmarków w ciągu roku i zaczęło się intensywnie rozbudowywać. Obok partycjuszowskich kamienic stawianych w miejsce dawnych, drewnianych domów, zaczęły powstawać obiekty publiczne: browar (1551), szkoła katolicka (1557 r.). W latach 1594/1595 miasto otrzymało dwie linie wodociągów. Podwoiła się także liczba mieszkańców. Na początku XVII wieku Paczków zamieszkiwało 2800 osób.


Wkrótce jednak mieszkańców grodu zdziesiątkowała epidemia cholery (1603-1607), a wojna trzydziestoletnia definitywnie zakończyła okres pomyślności miasta. Liczba mieszkańców spadła do 700 osób. Paczków zniszczony został także przez pożar w 1634 roku następnie zaś, w czasie jednego z oblężeń, został zrujnowany gospodarczo. W zasadzie przestały w mieście istnieć handel i rzemiosło.

Ponowny rozwój gospodarczy miasta da�� się zauważyć dopiero w I poł. XVIII w. Niestety przerwany został kolejną wojną, austriacko-pruską, w wyniku której Paczków przeszedł pod panowanie Prus. Próby zahamowania dalszego upadku miasta przejawiały się m.in. w założeniu w 1765 roku szkoły tkackiej i przyznaniu specjalnych ulg dla budujących domy. Liczba mieszkańców wynosiła wówczas 1570 osób. Dopiero jednak XIX wiek przyniós���� pewną poprawę losów Paczkowa. Przyczyniła się do tego nowa ordynacja miejska z 1808 roku, a także zniesienie resztek władzy biskupiej nad miastem.

Zbudowano nowy most (1813), gruntownie przebudowano ratusz (1821-1922),przeprowadzono regulację rzek, postawiono nowy,większy budynek szkoły katolickiej. W latach 1854-1855 powstała też szkoła ewangelicka i szpital. W tym czasie nastąpił w mieście rozwój przemysłu, który wykorzystywał miejscowe zasoby surowcowe, głównie drewno (fabryka zapałek i wyrobów drewnianych).

Paczków uzyskał w tym czasie dogodne połączenia kolejowe z Nysą i Kamieńcem (1874) oraz drogi dojazdowe o trwałej nawierzchni. Na początku XX wieku utrwalił Paczków swą pozycję niewielkiego, przygranicznego miasteczka o dostatecznej bazie gospodarczej.

Druga wojna światowa nie przyniosła szczególnych strat w zabudowie miasta. Jednak powojenny napływ nowych mieszkańców, nie związanych emocjonalnie z Paczkowem, spowodował zaniedbania, a nawet zniszczenia zabytkowej substancji miasta. W 1956 roku przyjęto plan odbudowy Paczkowa w oparciu o studium historyczno - urbanistyczne i projekt rekonstrukcji starego miasta.. Renowacje zabytków rozpoczęto w latach 1974-75.

Dziś liczący ok. 8 500 mieszkańców Paczków, nazywany jest polskim Carcassonne, nie tylko dlatego, że jego obwarowania są najlepiej zachowanym w Polsce zabytkiem miejskiej architektury obronnej, ale również dlatego, że przed wiekami powstał jako gród obronny.

Miejscowości
Opis gminy
Dziewiątlice
Gościce
Kamienica
Kozielno
Lisie Kąty
Paczków
Ścibórz
Stary Paczków
Trzeboszowice
Ujeździec
Unikowice
Wilamowa

Powered by S.A.R.T.

"Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich: Europa inwestująca w obszary wiejskie"

Sfinansowano ze środków Zarządu Województwa Opolskiego "Współpraca mikroregionalna w ramach Programu wdrażania 

podejścia Leader  w woj. opolskim".